Een kijkje in Kensington Palace: de staatsappartementen van de koning en de kamers van koningin Victoria

De eerste ruimte is het trappenhuis, en die is bedoeld om indruk te maken. William Kent schilderde het tussen 1725 en 1727 voor George I, waarbij hij de eenvoudige houten lambrisering van Christopher Wren verving door een menigte van echte leden van het koninklijk hof.

Onder hen bevinden zich de Yeomen of the Guard in het rood, Mehmet von Königstreu, de beheerder van de koninklijke schatkist, met zijn vrouw Marie Hedwig, en Ulric, de Poolse page van de koning. Er is ook Peter, een jongen die alleen in de bossen in Duitsland werd aangetroffen en naar het hof werd gebracht, waar hij het onderwerp werd van intense wetenschappelijke en publieke belangstelling.

Kijk omhoog om Kent zelf te zien. Hij schilderde zijn eigen portret op het plafond, met een bruine tulband en een schilderspalet, naast de actrice Elizabeth Butler.

De staatsappartementen zijn gebouwd voor ceremoniële doeleinden, en daarom zien ze er zo sober uit. In de audienzkamer ontving de koning hovelingen, ministers en ambassadeurs; de schouw is versierd met houtsnijwerk van lindenhout door Grinling Gibbons, met cherubijnen die ooit wit geschilderd waren. De aangrenzende Privézaal was de favoriete ruimte van koningin Caroline om gasten te ontvangen, met een plafond uit Kent uit 1723 en behangen met Mortlake-wandtapijten die in opdracht van Karel I waren gemaakt.

De Cupola Room is de meest luxueuze van allemaal en was de eerste koninklijke opdracht voor Kent. Het herbergt de Tempel van de Vier Grote Monarchieën, een muzikale klok waaraan Charles Clay twintig jaar lang heeft gewerkt en die meer dan 2.000 pond heeft gekost. In de King’s Drawing Room kwamen hovelingen gunsten vragen, en George II had daar een schilderij van Vasari met Venus en Cupido hangen, waar koningin Caroline een hekel aan had.

In de King’s Gallery speelde Willem III met zijn neefje en liep hij de ziekte op die in 1702 tot zijn dood leidde. Kent heeft de galerij later opnieuw ingericht om de prachtige schilderijen goed tot hun recht te laten komen uit de Koninklijke Collectie.

Victoria: A Royal Childhood is de permanente tentoonstelling van het paleis over de jonge koningin, gespeeld in de kamers waar ze is geboren en opgegroeid. Het volgt haar ontwikkeling van verwende prinses tot het meisje dat op haar 18e koningin werd, via de Geboortekamer, Victoria’s opvoeding, Victoria in haar vrije tijd, Familieruzies en de Koninklijke Optreedzaal.

Tot de voorwerpen behoren onder meer een plakboek dat door haar gouvernante, barones Lehzen, is samengesteld, en Victoria’s poppenhuis. Het behang en de kleuren uit de Regency-periode zijn nagebootst op basis van archiefonderzoek en de brieven van de hertog van Kent zelf over de kamers.

Victoria beschreef haar ouderlijk huis later als somber en versleten. Uit onderzoek van de curatoren blijkt dat het was eigenlijk heel comfortabel en kleurrijk, en de kamers zijn op die manier ingericht.